Η υπερμετρωπία συμβαίνει όταν το φως που εισέρχεται στο μάτι, εστιάζει πίσω από τον αμφιβληστροειδή, αντί να εστιάζει ακριβώς επάνω σε αυτόν. Αυτό προκαλείται σε μάτια μικρότερα του κανονικού ή σε μάτια με κερατοειδή πιο επίπεδο του φυσιολογικού.

Οι υπερμέτρωπες δυσκολεύονται, συνήθως, να δουν κοντά, αλλά και μακριά επίσης. Τα νεαρά άτομα, με μικρή υπερμετρωπία, μπορούν συνήθως να δουν καθαρά, διότι ο φυσικός τους φακός μπορεί να προσαρμόσει αυξάνοντας την διακριτική ικανότητα του ματιού. Παρόλ’ αυτά καθώς το μάτι χάνει την ικανότητα προσαρμογής, σταδιακά, (ξεκινώντας περίπου στην ηλικία των 40), η θολή όραση λόγω της υπερμετρωπίας γίνεται συχνά πιο εμφανής.