Μέχρι πρότινος υπήρχε η πεποίθηση ότι ανάλογα με τον τύπο του αντι-αγγειογεννετικού παράγοντα, που χρησιμοποιούνταν για τη θεραπεία παθήσεων του αμφιβληστροειδούς, υπήρχε αντίστοιχα επίδραση στην αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης των ασθενών.

Ερευνητές από το Βανκούβερ, Βρετανική Κολούμπια, σύμφωνα με εργασία που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Ένωσης για την Έρευνα στην Όραση και την Οφθαλμολογία, δεν διαπίστωσαν σημαντικές διαφορές στην αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης, σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με τρεις διαφορετικούς αντι-αγγειογεννετικούς παράγοντες.

Ο David Na, BS, και οι συνεργάτες του από τη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου Maryland, Βαλτιμόρη, αξιολόγησαν 73 ασθενείς οι οποίοι είχαν αρχικά λάβει θεραπεία με έναν μόνο αντι-αγγειογεννετικό παράγοντα.

"Μεταξύ των τριών παραγόντων (bevacizumab - AVASTIN, aflibercept - EYLEA, ranibizumab - LUCENTIS), δεν διαπιστώσαμε σημαντικές διαφορές στην ενδοφθάλμια πίεση", δήλωσε ο Na στο Healio.com/OSN.

Όπως ανέφερε, η έρευνα εξέτασε τη φυλή, γιατί ο ασθενής υποβλήθηκε στην ένεση, την κατάσταση του κρυσταλλοειδή φακού και το φύλο.

Ωστόσο όπως επισήμανε, «ο μεγαλύτερος περιοριστικός παράγοντας για αυτό το αποτέλεσμα, ήταν ότι στη ζωή τους πολλοί ασθενείς αλλάζουν φάρμακα κατά τη διάρκεια της θεραπεία τους, οπότε είμαστε πραγματικά περιορισμένοι από αυτό».

Επίσης ο Na είπε, "Έτσι αποφασίσαμε, αφού παρουσιάσαμε αυτή τη τάση, να συμπεριλάβουμε ασθενείς που έλαβαν συνδυασμό και των τριών παραγόντων και εκεί είναι που αρχίσαμε να βλέπουμε κάποιες ενδιαφέρουσες σχέσεις μεταξύ τους".

Οι ερευνητές αξιολόγησαν ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία μόνο στο ένα μάτι και όπως επισήμανε ο Na, "έτσι μπορέσαμε να χρησιμοποιήσουμε το άλλο μάτι, ως μάτι αναφοράς".

Ο Na πρόσθεσε ακόμη, «Όταν λάβαμε υπόψη, πάλι, τη φυλή, τη πάθηση και τη κατάσταση του κρυσταλλοειδή φακού, δεν παρατηρήσαμε κάτι σημαντικό, αλλά αυτό που είχε ενδιαφέρον, ήταν ότι στις γυναίκες παρατηρήσαμε αύξηση στην ενδοφθάλμια πίεση, ενώ στους άντρες όχι». "Δεν είμαι σίγουρος γιατί, αλλά γνωρίζουμε ότι οι γυναίκες έχουν μικρότερο βάθος προσθίου θαλάμου και ίσως αυτό να έχει κάποια επίδραση σε αυτό το εύρημα. Δεν είμαστε όμως σίγουροι."

Ο Na εξήγησε ότι αυτός και οι συνάδελφοί του επέλεξαν να πραγματοποιήσουν τη μελέτη αυτή "επειδή τα φάρμακα είναι διαφορετικά μεγέθη. Πολλές από τις κορυφαίες θεωρίες λένε τώρα ότι αυτά τα πρωτεϊνικά μόρια αναμιγνύονται και εμποδίζουν την ροή στον θάλαμο και αυτό μπορεί να διαδραματίσει κάποιο ρόλο στην αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης».

Τέλος ο Na είπε, "Συνολικά, δείξαμε ότι ο αντι-αγγειογεννετικός παράγοντας δεν έχει πραγματικά αντίκτυπο στην αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης. Δεύτερον, σύμφωνα με ότι αναφέρεται στη βιβλιογραφία, ο αυξημένος αριθμός ενέσεων συνδέεται με την αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης και τρίτον, είδαμε ότι οι γυναίκες είχαν αύξηση στην ενδοφθάλμια πίεση, ενώ οι άντρες όχι. Τέλος, η κατάσταση του κρυσταλλοειδή φακού, η πάθηση του αμφιβληστροειδούς και η φυλή φαίνεται να μην επηρεάζουν το τελικό αποτέλεσμα». - από τη Nancy Hemphill, ELS, FAAO