Στείλτε μας τα Σχόλα σας
Επιστημονικά νέα

Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια (diabetic retinopathy) είναι η πιο σοβαρή από τις διαβητικές οφθαλμικές παθήσεις. Προκαλεί σοβαρές βλάβες στα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν με θρεπτικά συστατικά τον αμφιβληστροειδή. Οι βλάβες αυτές, έχουν σαν αποτέλεσμα αιμορραγίες, νέκρωση ιστού και δημιουργία νεοαγγείων. Ο νεανικός διαβήτης στην εποχή μας είναι αρκετά διαδεδομένος. Έχει πολύ μεγάλη σημασία οι διαβητικοί να ελέγχουν τακτικά τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους.

Υαλοειδεκτομή

Η Υαλοειδεκτομή (βιτρεκτομή) είναι μία χειρουργική επέμβαση που γίνεται για τη θεραπεία παθήσεων του αμφιβληστροειδούς, της ωχράς κηλίδας και του υαλοειδούς. Κατά τη διάρκεια της υαλοειδεκτομής, αφαιρείται το υαλοειδές και αντικαθίσταται με υγρό που παράγεται μετεγχειρητικά από τον ίδιο τον οφθαλμό. Με την υαλοειδεκτομή επαναφέρουμε την φυσιολογική ανατομία του αμφιβληστροειδή και αντιμετωπίζουμε προϋπάρχουσες βλάβες. Επίσης βελτιώνουμε την όραση των ασθενών, αφού αφαιρούμε το αίμα και τις θολερότητες του υαλοειδούς που παρεμποδίζουν την εστίαση του φωτός στον αμφιβληστροειδή.

Στο άρθρο που ακολουθεί, μπορούμε να δούμε χειρουργικές προσεγγίσεις, που αφορούν τη διαχείριση της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.

Σημαντικά αποτελέσματα μπορούν να επιτευχθούν με τον σωστό προεγχειρητικό σχεδιασμό.

Ο ρόλος της υαλοειδεκτομής στη διαχείριση της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας είναι πολύπλοκος και μπορεί να περιλαμβάνει πολλούς από τους ακόλουθους στόχους: αφαίρεση της σημαντικής θολερότητας του υαλοειδούς, απελευθέρωση της πρόσθια ή οπίσθιας έλξης, απομάκρυνση των πολλαπλών ινοαγγειακών στοιχείων και χρήση ενδο-lazer φωτοπηξίας. Σε αυτό το άρθρο,αναφέρονται μερικές σημαντικές πληροφορίες που πρέπει να λαμβάνοται υπόψη, όταν προγραμματίζεται τη χειρουργική αντιμετώπιση ασθενών με παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια.

ΠΟΤΕ ΕΝΔΥΚΝΕΙΤΑΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ;

Η διαχείριση και η θεραπεία της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας είναι συχνά μία δύσκολη πρόκληση. Η τεχνικές, η τεχνολογία και η επιστήμη της χειρουργικής υαλοειδούς - αμφιβληστροειδούς όμως προχωρούν συνεχώς, χάρη στη βελτίωση των χειρουργικών εργαλείων, της απεικόνισης και των εκλεπτυσμένων τεχνικών. Όπως πάντα, ο προσεκτικός προεγχειρητικός σχεδιασμός είναι το κλειδί για την επιτυχή χειρουργική επέμβαση.

Αιμορραγία υαλοειδούς με θολερότητα

Η αιμορραγία του υαλοειδούς είναι η πιο συνηθισμένη επιπλοκή της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και η χειρουργική επέμβαση είναι ενδεδειγμένη για ασθενείς με μειωμένη οπτική οξύτητα λόγω αιμορραγίας του υαλοειδούς με θολερότητα. Το 1985, οι ερευνητές της Ομάδας Μελέτης της Διαβητικής Αμφιβληστροειδοπάθειας (DRVS) διαχώρισαν τυχαία ασθενείς με νέα σοβαρή αιμορραγία υαλοειδούς (οπτική οξύτητα 1/40 ή χειρότερη), σε πρώιμη (<6 μηνών) ή καθηστερημένη (> 12 μήνες) υαλοειδεκτομή. Προσδιόρισαν ότι η πρώιμη υαλοειδεκτομή ήταν ιδιαίτερα επωφελής για τους ασθενείς με διαβήτη τύπου 1. Από τότε, έχουν αναπτυχθεί πρακτικά πρότυπα, με τους περισσότερους χειρουργούς να προτιμούν να παρεμβαίνουν νωρίτερα από 6 μήνες σε οποιονδήποτε ασθενή με σοβαρή αιμορραγία υαλοειδούς με θολερότητα. Στην εποχή των πολύ λεπτών εργαλίων 25 / 27 Gauge της υαλοειδεκτομής όπου ο χειρουργικός τραυματισμός είναι ακόμη μικρότερος, ο χρόνος αναμονής απορρόφησης της αιμορραγίας περιορίζεται σε ένα με δύο μήνες, εάν δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη βελτίωσης της όρασης.

Στην πρακτική μας άσκηση, παρακολουθούμε συνήθως μια νέα αιμορραγία υαλοειδούς για τουλάχιστον 2 μήνες, στη συνέχεια προγραμματίζουμε υαλοειδεκτομή εάν δεν υπάρχουν σημάδια σημαντικής εκκαθάρισης. Αποφασίζουμε να προχωρήσουμε σε πρώιμη παρέμβαση, σε ασθενείς με αμφοτερόπλευρη μείωση οράσεως, νεοαγγείωση ίριδας, ανεπαρκή προηγουμένη ολική φωτοπηξία αμφιβληστροειδούς, ή με ορισμένους ανατομικούς παράγοντες που ευνοούν τη χειρουργική επέμβαση (π.χ. πυκνή αιμορραγία ή συνυπάρχουσα ελκτική αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς που απειλεί την ωχρά κηλίδα). Η B-scan υπερηχογραφία θα πρέπει να πραγματοποιείται προ-εγχειρητικά για να εκτιμηθεί η έκταση του διαχωρισμού του υαλοειδούς και να αναζητηθούν οι περιοχές της υαλοειδικής έλξης.

Σε περίπτωση υποτροπιάζουσας αιμορραγίας υαλοειδούς που σχετίζεται με παρατεταμένη απώλεια όρασης, μπορεί να προταθεί χειρουργική επέμβαση χωρίς να έχει προηγηθεί η ίδια περίοδο παρακολούθησης. Οι υποτροπιάζουσες αιμορραγίες υαλοειδούς μπορεί να εμφανιστούν ακόμη και σε ασθενείς με ελεγχόμενη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και η εξέταση της φλουραγγειογραφίας μπορεί να είναι χρήσιμη στην εκτίμηση του βαθμού της ασθένειας και της ανάγκης για επιπλέον φωτοπηξία του αμφιβληστροειδούς.

Η προτίμηση του ασθενούς για πρώιμη οπτική αποκατάσταση ή για αναβολή της χειρουργικής επέμβασης θα πρέπει επίσης να επηρεάσει τη τελική απόφαση για χειρουργείο. Εάν η συστηματική διαβητική πάθηση εκ μέρους του ασθενούς είναι ανεπαρκώς ελεγχόμενη, μπορούμε να επιλέξουμε να σταθεροποιήσουμε την κατάσταση της υγείας του με φαρμακευτική αγωγή προτού συστήσουμε χειρουργική επέμβαση.

Επιπλοκές λόγω έλξης

Ένα άλλο κρίσιμο εύρημα από την Ομάδα Μελέτης της Διαβητικής Αμφιβληστροειδοπάθειας(DRVS) ήταν η αναγνώριση μιας τάσης που ευνοεί την πρώιμη χειρουργική παρέμβαση καθώς η σοβαρότητα της νεοαγγείωσης αυξάνεται, ιδιαίτερα στις υποομάδες των οφθαλμών με σοβαρή και πολύ σοβαρή παρουσία πολλαπλών ινοαγγειακών στοιχείων. Αυτό έχει νόημα εμπειρικά, καθώς οι πιο ώριμες νεοαγγειακές μεμβράνες συμβάλλουν συχνά στην ανάπτυξη επιπλοκών λόγω έλξης.

Τα πολλαπλά ινοαγγεικά στοιχεία μπορεί να συνυπάρχουν με ελκτική αποκόλληση αμφιβληστροειδούς ή με σχίση του αμφιβληστροειδούς. Μία ελκτική αποκόλληση αμφιβληστροειδούς που εμπλέκει ή απειλεί την ωχρά κηλίδα δικαιολογεί την έγκαιρη χειρουργική επέμβαση, ενώ μια περιφερική αποκόλληση αμφιβληστροειδούς που δεν απειλεί την ωχρά κηλίδα μπορεί με ασφάλεια να είναι υπό παρακολούθηση. Συνδυασμένες ελκτικές και ρηγματογενείς αποκολλήσεις, πρέπει να υποβληθούν σε άμεση χειρουργική επέμβαση, ακόμη και αν δεν εμπλέκουν την ωχρά κηλίδα, λόγω του κινδύνου ταχείας επιδείνωσης.

Η υαλοειδεκτομή μπορεί επίσης να ενδείκνυται για άλλες επιπλοκές λόγω έλξης της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, συμπεριλαμβανομένης της υαλοειδοωχρικής έλξης και της οπής της ωχράς κηλίδας ολικού πάχους. Οι επιαμφιβληστροειδικές μεμβράνες (ERM) συναντώνται συνήθως σε ασθενείς με παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και έλξη στην ωχρά που μπορεί να οδηγήσει σε μεταμορφοψία ή μπορεί να επιδεινώσει το διαβητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας, προκαλώντας μείωση της οπτικής οξύτητας. Η ταυτόχρονη αφαίρεση της έσω αφοριστικής μεμβράνης μπορεί να εξεταστεί σε ορισμένες περιπτώσεις για τον περιορισμό της εκτεταμένης έλξης που σχετίζεται με το διαβητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας ή την υπερκείμενη επιαμφιβληστροειδική μεμβράνη.

ΜΥΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΠΙΤΥΧΙΜΕΝΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΕΙΑ: ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ

Ο σχεδιασμός και η προετοιμασία για τη χειρουργική επέμβαση ασθενών με παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, περιλαμβάνει την αξιολόγηση της γενικής υγείας του ασθενούς, την παροχή συμβουλών και τη λήψη συγκατάθεσης για τη χειρουργική επέμβαση, καθώς και τη ρύθμιση της θεραπείας με φάρμακα. Πριν ξεκινήσουμε τη χειρουργική επέμβαση, είναι επίσης σημαντικό να σκεφτούμε τα εργαλεία και τις τεχνικές που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων της χειρουργικής επέμβασης ασθενών με παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και να διασφαλίσουμε ότι η ομάδα στην χειρουργική αίθουσα είναι έτοιμη να μας παράσχει τον εξοπλισμό που χρειάζεται.

Συστημική κατάσταση των ασθενών

Ο διαβήτης είναι μια συστηματική αγγειακή ασθένεια που σχετίζεται με πολλές επιπλοκές στον οργανισμό μας, συμπεριλαμβανομένου του εμφράγματος του μυοκαρδίου και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η εκτιμώμενη 5ετής επιβίωση των ασθενών που υποβάλλονται σε διαβητική υαλοειδεκτομή είναι 68%. Για να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα εμφάνισης αρτηριακών θρομβοεμβολικών επεισοδίων κατά τη διάρκεια της περι - εγχειρητικής περιόδου, πρέπει να βελτιωθεί ο γλυκαιμικός δείκτης, η αρτηριακή πίεση και τα επίπεδα χοληστερόλης πριν από τη χειρουργική επέμβαση. Η προεγχειρητική αξιολόγηση από έναν αναισθησιολόγο θα πρέπει να πραγματοποιείται αρκετές ημέρες πριν από τη χειρουργική επέμβαση. Πολλοί ασθενείς με παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια έχουν σημαντικές καρδιαγγειακές παθήσεις και θα πρέπει να παραμείνουν υπό αγωγή με αντιπηκτικά και αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα. Για αυτούς τους ασθενείς, μπορεί να χορηγηθεί περιβολβικά ή υπό την τενόνιο αγωγή για να μετριαστεί ο κίνδυνος αιμορραγίας του αμφιβληστροειδούς. Ο κίνδυνος της ενδοεγχειρητικής ή μετεγχειρητικής αιμορραγίας του υαλοειδούς δεν αυξάνεται σημαντικά με τη συνέχιση των αντιπηκτικών και των αντιαιμοπεταλιακών παραγόντων κατά τη διάρκεια της περι-εγχειρητικής περιόδου.

Προσδοκίες των ασθενών

Είναι δύσκολο να προβλεφθεί η βελτίωση της οπτικής οξύτητας του ασθενούς πριν από τη χειρουργική επέμβαση, ειδικά όταν η απεικόνιση του βυθού περιορίζεται από την αδιαφάνεια των μέσων. Προεγχειρητικά, τα ανατομικά τμήματα μέσω της οπτικής τομογραφίας συνοχής (OCT), όπως η έσω αφοριστική μεμβράνη και η ακεραιότητα της ελλειψοειδούς ζώνης, μπορούν να βοηθήσουν στην πρόγνωση της μετεγχειρητικής οπτικής οξύτητας. Ωστόσο, άλλοι παράγοντες όπως η ισχαιμική οπτική νευροπάθεια, το γλαύκωμα και η ισχαιμική ωχροπάθεια μπορεί να περιορίσουν την βελτίωση της οπτικής οξύτητας. Η ενημέρωση του ασθενούς σχετικά με την πολυπλοκότητα και τη μη προβλεψιμότητα του διαβητικού χειρουργείου είναι σημαντική για τον καθορισμό ρεαλιστικών προσδοκιών.

Θεραπεία με φάρμακα

Η χορήγηση ενός φαρμακευτικού παράγοντα μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Αυτή η στρατηγική μπορεί να επιδιωχθεί προεγχειρητικά προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος ενδοεγχειρητικής αιμορραγίας και να μεταβληθούν τα ανατομικά επίπεδα που συναντώνται κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης.

Αντι-αγγειογεννετικοίπαράγονες

Η προεγχειρητική ένεσηAVASTIN (bevacizumab) 2 έως7 ημέρες πριν από τη χειρουργική επέμβαση έχει προκαλέσει πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα. Ωστόσο, το λεγόμενο «φαινόμενοκρίσης», με το οποίο τα πολλαπλά ινοαγγειακά στοιχεία διαλύονται ταχέως ως απάντηση στη θεραπεία με αντι-αγγειογεννετικούς παράγοντες, μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση της ελκτικής αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς. Οι αντι-αγγειογεννετικοίπαράγοντες μπορούν επίσης να οδηγήσουν στην ανάπτυξη πυκνότερων ινωτικών συμφύσεων μεταξύ του αμφιβληστροειδούς και των πολλαπλών ινοαγγειακών στοιχείων, καθιστώντας πιο δύσκολο το διαχωρισμό των ιστών. Παρόμοιες επιδράσεις παρατηρούνται με τους αντι-αγγειογεννετικούς παράγοντες LUCENTIS (ranibizumab) και EYLEA (aflibercept).

Στην πρακτική μας άσκηση, αποφεύγουμε γενικά τη χρήση αυτών των παραγόντων πριν από τη χειρουργική επέμβαση, καθώς μερικοί ασθενείς μπορεί στη συνέχεια να ακυρώσουν τη χειρουργική επέμβαση λόγω έλλειψη θέλησης για να κάνουν τις ενέσεις τους, επιδεινώνοντας τη συστημική ασθένεια τους ή καθυστερώντας την αποδέσμευση τους από τον γιατρό. Το MACUGEN (pegaptanib) είναι ένας αντι-αγγειογεννετικός παράγοντας πρώτης γενιάς με χαμηλότερη ειδική δέσμευση των αγγειογεννετικών παραγόντων. Μέχρι στιγμής, η εμπειρία μας χρησιμοποιώντας αυτό το φάρμακο πριν από τη χειρουργική επέμβαση ασθενών με παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια ήταν πιο θετικές απόεκείνα με παράγοντες υψηλότερης συγγένειας αντι-VEGF. Το MACUGEN επιτυγχάνει υποχώρηση της νεοαγγείωσης και μειώνει τον κίνδυνο ενδοεγχειρητικής αιμορραγίας.

Έγχυση στεροειδών ενδοϋαλοειδικά

Στα χέρια μας, η προεγχειρητική χορήγηση του ενδοϋαλοειδούς εμφυτεύματος δεξαμεθαζόνης 0,7 mg (Ozurdex, Allergan) διευκόλυνε την επαναφορά και την εδραίωση της νεοαγγείωσης σε ασθενείς με υψηλό κίνδυνο παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και εκτεταμένη παρουσία πολλαπλών ινοαγγειακών στοιχείων, χωρίς το φαινόμενο της ρήξης ή την αυξημένη προσκόλληση των πολλαπλών ινοαγγειακών στοιχείων στον αμφιβληστροειδή που παρατηρείται μετά την αντι-VEGF θεραπεία. Εισάγουμε το εμφύτευμα στη βάση του υαλοειδούς, μακριά από οποιοδήποτε σημείο κοπής, και το αφήνουμε ενσωματωμένο στο υαλοειδές κατά τη διάρκεια της υαλοειδεκτομής, έτσι ώστε να μην κινείται από τα ενδοεγχειρητικά ρεύματα μέσα στη υαλοειδική κοιλότητα.

Επειδή αυτό το εμφύτευμα αναστέλλει πολλαπλές φλεγμονώδεις κυτοκίνες και απελευθερώνει το δραστικό φάρμακο σε διάστημα 3 έως 5 μηνών, μας επιτρέπει τον ευέλικτο προγραμματισμό. Από την εμπειρία μας, η αποτελεσματικότητα του εμφυτεύματος δεν ελαττώνεται με τη χρήση ελαίου σιλικόνης μετά από χειρουργική επέμβαση και δεν έχουμε δει επιπλοκές με τη παράλληλη χρήση του με έλαιο σιλικόνης.

Εργαλεία

Κάνουλες με βαλβίδα

Κατά τη διάρκεια της υαλοειδεκτομής, η χρήση κάνουλων με βαλβίδα υποστηρίζει τη σταθερή ενδοεγχειρητική ρευστοποίηση και ενισχύει τον χειρουργό έλεγχο της ενδοφθάλμιας πίεσης (IOP). Η δυνατότητα να αυξάνουμε την ενδοφθάλμια πίεση κατά τη διάρκεια της υαλοειδεκτομής επιτρέπει στον χειρουργό να ελέγχει την αιμόσταση, συχνά χωρίς την ανάγκη χρήσης διαθερμίας. Επίσης, συνιστάται η χρήση ρυθμιζόμενης έγχυσης για τον έλεγχο της ενδοφθάλμιας πίεσης κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης.

Διεγχειρητικό OCT

Το διεγχειρητικό OCT παρέχει στον χειρουργό ανατομική απεικόνιση που μπορεί να βοηθήσει στην καθοδήγηση και την ενίσχυση της λήψης αποφάσεων κατά τη διάρκεια του χειρουργείου. Εντοπίσαμε ότι το διεγχειρητικό ΟCT είναι χρήσιμο σε συγκεκριμένες πολύπλοκες περιπτώσεις παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας για την αναγνώριση των επιπέδων ανατομίας των ιστών, την απεικόνιση των δομών του αμφιβληστροειδούς κάτω από τα πολλαπλά ινοαγγειακά στοιχεία και τη διάγνωση τυχαίου σχηματισμού οπής της ωχράς κηλίδας.

Τεχνικές

Κοπή

Μερικοί χειρουργοί υποστήριξαν διαφορετικές τεχνικές ώθησης για την χειρουργική της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Προτιμούμε να χρησιμοποιούμε παραδοσιακές μεθόδους μονόχειρης ή αμφίχειρης τεχνικές κοπής για τη τμηματοποίηση και αποκόλληση, ώστε να αποφύγουμε ρωγμές του αμφιβληστροειδούς που σχετίζονται με τις τεχνικές ώθησης. Οιαμφίχειρες τεχνικές κοπής που χρησιμοποιούν διαφορετικούς συνδυασμούς εργαλείων (π.χ. κάθετα και καμπύλα ψαλίδια, υαλοειδοτόμοι και λαβίδες) είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές σε έντονα προσκεκολλημένες μεμβράνες πολλαπλών ινοαγγεικών στοιχείων και μπορεί να είναι αρκετά αποδοτικές εάν έχουν επιλεγεί σωστά. Οι αμφίχειρες τεχνικές απαιτούν τη χρήση συστημάτων φωτισμού ευρέος φάσματος ή ενδοφωτιζόμενων εργαλείων.

Υαλοειδεκτομή - Βιτρεκτομή με εργαλεία διαφορετικής διαμέτρου

Τα τελευταία χρόνια, ο εξοπλισμός της υαλοειδεκτομής μικρού διαμετρήματος (25 και 27 Gauge) έχει βελτιωθεί τόσο πολύ ώστε να είναι πλέον ο εξοπλισμός που προτιμάμε για τη χειρουργική επέμβαση της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Οι υαλοειδοτόμοι μικρής διαμέτρου (π.χ., 25 / 27-gauge) είναι επωφελείς για την ικανότητά τους να διεισδύουν σε στενά επίπεδα τομής που συχνά συναντώνται στην χειρουργική επέμβαση της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Σε σύγκριση με τα εργαλεία 23G και 25G, τα εργαλεία της 27Gστερούνται την ακαμψία που απαιτείται για την θεραπεία της περιφερικής παθολογίας. Εντούτοις, όταν διέρχεται μέσω trocar διαμέτρου 23G, ένας υαλοειδοτόμος 27G μπορεί να έχει περισσότερη πρόσβαση στη περιφέρεια λόγω της αυξημένης ελευθερίας περιστροφής μέσα στο trocar μεγαλύτερης διαμέτρου.

Έχουμε υιοθετήσει μια μικτή πλατφόρμα 27G, 25G και 23G για πολλές από τις περιπτώσεις διαβητικών ασθενών με ελκτική αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Αυτός ο συνδυασμός μας επιτρέπει να επωφεληθούμε από τα πλεονεκτήματα του υαλοειδοτόμου 27G όταν διαχωρίζουμε τα οπίσθια και περιφερικά πολλαπλά ινοαγγειακά στοιχεία και έχουμε ακόμα πρόσβαση στο πλήρες φάσμα των βοηθητικών οργάνων που είναι διαθέσιμα σε 23G και 25G.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Παρά την ιατρική πρόοδο στη διαχείριση ασθενών με διαβήτη, η χειρουργική επέμβαση παραμένει βασική για την αποκατάσταση της όρασης επιλεγμένων ασθενών με υαλοειδική αιμορραγία με θολερότητα και ελκτικές επιπλοκές της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Το να γνωρίζουμε ποιους από αυτούς τους ασθενείς μπορούμε να χειρουργήσουμε, πώς να τους προετοιμάσουμε για την επέμβαση και πώς να διαχειριστούμε τις προσδοκίες τους μετά από τη χειρουργική επέμβαση δεν θα είναι ποτέ μια ακριβής διαδικασία και ως εκ τούτου απαιτεί προσεκτική παρακολούθηση. Για ασθενείς που θεραπεύουμε χειρουργικά, νέα εργαλεία και εξευγενισμένες τεχνικές, συμπεριλαμβανομένης της προεγχειρητικής φαρμακευτικής αγωγής, της χρήσης OCT ενδοεγχειρητικά και της υαλοειδεκτομής με τη χρήση μικρής διαμέτρου εργαλείων, ενισχύουν την ικανότητά μας να διαχειριστούμε τη νόσο τους.

ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ

  1. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να ενδείκνυται για επιπλοκές της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας που περιλαμβάνουν την αιμορραγία του υαλοειδούς με θολερότητα και την ελκτική αποκόλληση αμφιβληστροειδούς.
  2. Η προεγχειρητική χορήγηση εμφυτεύματος δεξαμεθαζόνης μπορεί να βοηθήσει στην επίτευξη ανάσχεσης της νεοαγγείωσης και παγίδευσης των πολλαπλών ινοαγγειακών στοιχείων.
  3. Οι χειρουργοί μπορούν να επωφεληθούν από τα τεχνικά πλεονεκτήματα χρήσης διαφορετικών εργαλείων κοπής και των επικουρικών εργαλείων με την πραγματοποίηση υαλοειδεκτομής μικτής διαμέτρου για περίπλοκα χειρουργεία με διαβητική έλξη.

Αρχική

Ο Γιατρός

Υπηρεσίες

Παθήσεις

Συνέδρια - Δημοσιεύσεις

Ενημέρωση

Επικοινωνία

Ποσοστά Επιτυχίας

Αποκόλληση Αμφιβληστροειδούς
Τελική αποκατάσταση → 98,7%!

Οπή Ωχράς Κηλίδας Τελική
αποκατάσταση → 100%!

Επιαμφιβληστροειδική Μεμβράνη → Τελική Αποκατάσταση 100%!
Τμηματική Οπή Μερικού Πάχους → έρευνα σε εξέλιξη, σύντομα θα παρουσιαστούν τα αποτελέσματα

 

Περισσότερα

Πρότυπο Oφθαλμολογικό Kέντρο

Newsletter

Εγγραφείτε στα Newsletter μας, για ενημερώνεστε για τα νέα άρθρα και βίντεο μας
Συμφωνώ με την πολιτική απορρήτου

Επικοινωνία

Τηλέφωνο: +30 210 7212200

Κινητό: +30 210 7212201

Διεύθυνση: Βασ. Σοφίας 66, Αθήνα

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.