Ο χώρος μεταξύ του κρυσταλλικού φακού του ματιού και του αμφιβληστροειδή είναι γεμάτος με ένα διαφανές πυκνό υλικό που λέγεται υαλοειδές.

Σε ένα νεογέννητο το υαλοειδές είναι συμπαγές και σφριγηλό σαν ζελέ και είναι σταθερά συνδεμένο με τον αμφιβληστροειδή. Με την ηλικία όμως, το υαλοειδές χαλαρώνει, ρευστοποιείται και μπορεί να ξεκολλήσει από το πίσω μέρος του ματιού. Αυτό καλείται οπίσθια αποκόλληση του υαλοειδούς. Είναι πολύ συχνή και συνήθως αβλαβής κατάσταση.

 

Καθώς το υαλοειδές έλκεται για να ξεκολλήσει από τον αμφιβληστροειδή, συνοδεύεται συχνά από ελαφριές λάμψεις ή και μυωψίες (μυγάκια).

Τα μυγάκια προκαλούνται από τα μικροσκοπικά κομμάτια των υαλοειδικών πυκνωμάτων ή των κυττάρων που ‘κολυμπούν’ στην υαλοειδική κοιλότητα και δημιουργούν σκιές στον αμφιβληστροειδή.

Οι λάμψεις εμφανίζονται όταν οι υαλοειδικές έλξεις δρουν επάνω στον ευαίσθητο αμφιβληστροειδή.

Υπάρχουν όμως και άλλες σοβαρότερες αιτίες λάμψεων και μυωψιών. Οι αμφιβληστροειδικές ρωγμές, η αμφιβληστροειδική αποκόλληση, η φλεγμονή, η αιμορραγία, ή ένα τραύμα, όπως ένα χτύπημα στο κεφάλι, μπορούν επίσης να προκαλέσουν τα μυγάκια και τις λάμψεις.

(Έχετε δει αστεράκια μετά από ένα χτύπημα στο κεφάλι σας;)

Περιστασιακά, οι λάμψεις του φωτός προκαλούνται και από τα νευρολογικά προβλήματα όπως ένας πονοκέφαλος και μια ημικρανία. Με την ημικρανία, οι λάμψεις του φωτός παρουσιάζονται και στα δύο μάτια και διαρκούν συνήθως 20-30 λεπτά προτού να αρχίσει ο πονοκέφαλος.